Eerste wedstrijdje

Nog twee dagen en dan is het zo ver: mijn eerste hardloopwedstrijdje. Ik zou liegen als ik beweerde niet zenuwachtig te zijn. Hoewel ik goede moed heb. De laatste keer oefenen dinsdag ging netjes: rustig hardlopen 's avonds bleek stukken beter dan 's ochtends. Kennelijk moesten mijn spieren eerst even wakker worden. Nu moet ik uitrusten van mijn persoonlijk trainer. Binnenkort verslagje en natuurlijk de uitslag van de wedstrijd. Ik ga voor de 25 minuten. Misschien als het net zo goed gaat als dinsdag aan het eind nog wat versnellen. We zien wel. En anders verander ik toch gewoon weer van hobby. Poolen misschien. Kost in ieder geval minder calorieën...

Afgelopen zaterdag was het dan zover. Door allerlei mensen succes gewenst (tnx), reden we richting het goede oude Betuwse land. Nog even bij een goede kennis langs en mijn geboortehuis laten zien in Beusichem, kersen ('t is goed karsen eten in de Betuwe) en aardbeien gekocht en toen op naar de wedstrijd. Licht gestresst, want we waren wat aan de late kant, maar toch met goede moed, liepen we ons nog een beetje warm. Om 18:00 klonk het startschot en ik deed mijn best niet te hard te starten. Het eerste rondje ging aardig, oplopend met iemand die de 2,5 deed, deed ik er ongeveer 11:56 min. over. Het tweede rondje werd het ietsjes zwaarder, want het was ook behoorlijk warm. Uiteindelijk toch zonder te gaan wandelen, aangemoedigd door Michiel, die later aangaf, precies 25 min. over gelopen. Dat was ook ongeveer de bedoeling, dus ik ben wel tevreden. Michiel liep er echter bijna 10 minuten minder over. Wat een verschil! Ik ga zeker proberen mijn tijd omlaag te krijgen bij een volgende wedstrijd. Want 16e van de vrouwen is nog niet echt geweldig. Onder de 20 min. is een leuk doel, toch? De officiële uitslag. (wel met fouten, tja, Michiel liep namelijk 16:39) Foto's zullen later volgen. En nu natuurlijk op naar de 10 km. Ik heb de leukste trainer van Nederland, dus dat moet goed komen.

Teleurstelling

Het lijkt erbij te horen: teleurgesteld over de eigen prestatie met het hardlopen. Ik dacht inmiddels wel 5 kilometer achter elkaar te kunnen hardlopen in het rustige tempo van 12 km/h. Viel dat even vies tegen. Ondanks dat ik bij 3,7 aan de lijven ondervond wat anaëroob betekent, hebben Michiel en ik toch voor de 5 km Duorun, die we aanstaande zaterdag in Lienden gaan lopen, ingeschreven. Ja, hoe eigenwijs kun je zijn. Elke dag trainen dus en maar hopen dat ik hem in ieder geval sneller dan wandelend kan uitlopen. Valt zwaar tegen nietwaar… Tja, misschien ben ik toch niet in de wieg gelegd voor prestaties op hardloopgebied. Dan krijgen mijn ouders en broertjes met hun cynische opmerkingen toch nog gelijk. Hoewel, gisteren samen met Henk door de regen zelfs een rondje Bleiswijk gelopen. Zo snel laat ik de moed niet in de sportschoenen zakken.

stukje rennen...

Wie het tegen en hardloper over rennen heeft, praat met een schipper over zijn boot. Dat bleek laatst maar weer. Michiel deelde mee (er was geen ontkomen aan ;) dat we een zogenaamd piramide-programma gingen lopen. Voor de gelukkige onwetenden van deze training, dat is ongeveer het volgende: startend met 1 min. loopt het op tot 4 min. waarbij telkens een pauze wordt genomen van anderhalve minuut. Klinkt leuk nietwaar? Ik dacht: dat is een peulenschilletje... en dat viel een tikje tegen. Er bleek wel iets harder gelopen te moeten worden namelijk, haha. In het begin erg leuk natuurlijk. Gaat lekker snel, hard lopen na zo'n trage warming up, minuutje zo voorbij. Toen duurden die twee minuten wel heel lang. Van de hele piramide was de eerste twee minuten het zwaarst. Gek hè! Ik was ook wel een beetje teleurgesteld over mijn vermoeidheid. Maar gelukkig was er iemand om dat weer snel weg te praten. Van de hele training was misschien nog wel het ergste: niet lopen in de pauze, maar dribbelen. Dat kon ik niet echt niet meer opbrengen, dan rust ik toch niet uit. Dankzij de lieve aanmoedigende woorden van mijn snelle vriendje, die wel stiekem af en toe het tempo nog wat omhoog draaide, is de piramide wel gelukt. Dat voelt toch wel goed :)

Morgen weer, maar dan de 2,5 kilometer aan een stuk: rondje door de Leidse Hout. Er moet immers wel gelopen worden in het Betuwe Lienden. Ik kan het niet maken om de verloren minuten allemaal door Achilles in te laten halen. Tenslotte wordt ook de schildpad ingehaald…

Antikensammlung

Maar er was meer dan alleen beren. Er is heel veel te doen in Berlijn. De stad is een afwisseling van oude en hypermoderne gebouwen, met hier en daar nog een kale plek. Hier een korte indruk, van wat Berlijn aan musea te bieden heeft. De gebouwen op zich refereerden met hun tempel-vorm ook al aan de oudheid. Natuurlijk heb ik in de musea weer veel te veel foto’s gemaakt) Voor mij was het Altes Museum wel heel bijzonder. De collectie omvat naast Egyptische oudheid een grote verzameling Griekse vaatwerk, waaronder vele beroemde stukken. Erg leuk om dingen uit de colleges materiele cultuur terug te zien in dit museum. Hoewel British Museum en het Louvre veel bekender zijn en misschien wel een grotere verzameling hebben, hoort het Altes Museum zeker in dit rijtje thuis. En uiteraard zijn we nog even naar boven gelopen om Nefertiti te bewonderen. Egypte krijgt het beroemde portret niet in handen, hoewel men bezig is met een nieuw museum te bouwen en aan alle veiligheidsvoorwaarden kan voldoen. Dat doet denken aan de Elgin-marbles. Die hebberige museumconservators ook.

Een ander museum op het Museuminsel dat we bezocht hebben, is het Pergamommuseum. Hier lijkt men alle grote en beroemde objecten bij elkaar gebracht te hebben. Het was er dan ook verschrikkelijk druk. De indruk van het Pergamon-altaar en de ishtarpoort waren er niet minder om. Islam is 'in' en dus had ook dit museum, net als het Louvre en het British Museum, een afdeling islamitische kunst. Alle tijdsperioden en vormen van kunst bij elkaar. Desalniettemin het bekijken waard.

Die Bären von Berlin

"Wat hebben de Berliners toch met beren?" vroegen Michiel en ik ons vorige week af, toen we door Berlijn wandelden. Overal zijn beren te zien, tot op de hoge petten van politieagenten. Vooral een rechtopstaande beer met de poten omhoog en vriendelijk lachend kwamen we overal tegen. De grizzly-beer blijkt afkomstig uit de vlag van Berlijn. Menig bedrijf of restarant zet een mooi versierde beer voor zijn deur, de zogenaamde buddy-bear. Er zijn er velen... Er zijn ook 138 landen-beren, die in een tentoonstelling de hele wereld overreizen en een boodschap van vrede en verdraagzaamheid verspreiden. Op het moment staan ze langs de Nijl. Maar heel veel andere mooie exemplaren zijn dus nog in Berlijn te bewonderen. Om de beurt poseerden we naast de beer. Zie hier het resultaat. De nieuwe beren-bevlieging is natuurlijk Knut. Die konden we niet overslaan, toen we toch in Berlijn waren. Er waren ook grote ijsberen, maar die deden een beetje vreemd. Zie hier een filmpje.