Verkiezingen in Iran

Morgen zijn er verkiezingen in Iran. In Nederland wordt daar behoorlijk aandacht aan besteed: het acht-uur journaal van vandaag had een item, de blog van de drie tournalisten, Thomas Erdbrink en Jan Eikelboom. En dan blijkt dat de Iraniërs zelf zich niet echt voor de verkiezingen interesseren en nogal wat mensen niet de moeite nemen te gaan stemmen. Het is maar net de vraag of je wel moet gaan stemmen terwijl je het niet met de regering eens bent, of dat je juist niet gaat om duidelijk te maken dat je het niet eens bent met de gang van zaken. Vrienden die ik zelf gesproken heb zijn de politiek ontzettend beu en gaan niet stemmen omdat ze denken dat het toch niet zal veranderen. Hierbij wordt soms Khatami genoemd, die wat gematigder was, maar uiteindelijk toch ook erg weinig voor elkaar kreeg; samen met het feit dat nu Ahmadinejad de touwtjes in handen heeft. Touwtjes die vooral strakker getrokken worden door de zogenaamde Raad van Hoeders. Op de blog van de president geen woord over de naderende verkiezingen. Hij is dan ook weinig populair : de beloofde economische verbeteringen zijn niet van de grond gekomen. Zijn verdediging van de 'atoomrechten' heeft dat niet kunnen goedmaken. Al zijn we tijdens de vakantie wel een fan van Ahmadinejad, een geschiedenisleraar, tegengekomen. Hoewel het niet erg beleefd schijnt te zijn, was een stevige discussie wel leuk na alle taroof en overweldigende voorkomendheid van de mensen. Toch niet iedereen lijkt dus dezelfde mening te hebben. Ik ben benieuwd naar de uitslagen. Intussen houden de Iraniërs zelf zich vooral bezig met het voorbereiden van en zich verheugen op Nowruz.