Een post is lang geleden, maar ik ben dan ook even weg geweest. Naar aanleiding van die vakantie zullen hier echter binnenkort weer posts te vinden zijn. De reis voerde door Turkije en Iran. Van west naar oost, zagen we de cultuur langzaam maar zeker verschuiven. Een opmerkelijk gedeelte was de omgeving van Tabriz. De provincie heet Azerbeidjan, net als het land dus. Er wordt hier een Turkse taal gesproken, het Azeri en de inwoners zijn buitengewoon trots op hun afkomst. Eigen gewoontes, tradities, muziek, taal en eten maken dat men zich anders voelt dan de Perzen. Velen zouden dan ook liever bij Azerbeidjan of Turkije horen dan bij Iran. Dit soort ideeen worden door de regering natuurlijk niet erg gewaardeerd en op scholen in deze regio hamert men dan ook op het Farsi en de Perzische cultuur en geschiedenis. Sommige mensen meenden dan ook dat wij wel Farsi zouden spreken, het is immers voor hen ook een tweede taal. De Azeri hebben eigen muziek, met vaak een droevige tekst. Hieronder een filmpje van een muziekwinkel, waarin de eigenaar een bekend lied speelt. Ondertussen wordt er thee gebracht, gastvrij als men ook hier is.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment