Short movie: Strangers

Ardabil

Ardabil is een stad, helemaal in het noorden van Iran, niet ver van de grens met Azerbeidjan en dicht bij de Kaspische Zee. Het is er relatief koel, vooral 's nachts kan het er behoorlijk fris zijn, maar zodra de zon doorbreekt wordt het snel warmer. We verbleven twee dagen bij de familie van Mansooreh Karimollahi, wier moeder ons verschrikkelijk verwende met nougat. Door haar broer, Keivan, werden we door de stad geloodsd. Zo bezochtten we het beroemde mausoleum van Sheikh Safi. Check hier de foto's van Ardabil.

Azerbeidjan, Iran

Een post is lang geleden, maar ik ben dan ook even weg geweest. Naar aanleiding van die vakantie zullen hier echter binnenkort weer posts te vinden zijn. De reis voerde door Turkije en Iran. Van west naar oost, zagen we de cultuur langzaam maar zeker verschuiven. Een opmerkelijk gedeelte was de omgeving van Tabriz. De provincie heet Azerbeidjan, net als het land dus. Er wordt hier een Turkse taal gesproken, het Azeri en de inwoners zijn buitengewoon trots op hun afkomst. Eigen gewoontes, tradities, muziek, taal en eten maken dat men zich anders voelt dan de Perzen. Velen zouden dan ook liever bij Azerbeidjan of Turkije horen dan bij Iran. Dit soort ideeen worden door de regering natuurlijk niet erg gewaardeerd en op scholen in deze regio hamert men dan ook op het Farsi en de Perzische cultuur en geschiedenis. Sommige mensen meenden dan ook dat wij wel Farsi zouden spreken, het is immers voor hen ook een tweede taal. De Azeri hebben eigen muziek, met vaak een droevige tekst. Hieronder een filmpje van een muziekwinkel, waarin de eigenaar een bekend lied speelt. Ondertussen wordt er thee gebracht, gastvrij als men ook hier is.