Persepolis

Bijna kinderlijk eenvoudig, maar daardoor niet minder indrukwekkend, is de schrijfstijl van de Persepolis-reeks van Marjane Satrapi. Men leeft zich dan ook helemaal in en beleefd alles mee, zowel op landelijk politiek vlak als in het gezin. Door de ogen van een opgroeiend meisje, Satrapi zelf, want de vierdelige reeks is autobiografisch, ziet de lezer welk een impact de revolutie van 1979 heeft gehad. De plotselinge veranderingen in de samenleving en het geheel aan regels dat het prive-leven van de mensen bedreigd worden op een aangrijpende manier beschreven en getekend. Naast een historisch interessant gegeven, maakt men ook kennis met het dagelijks leven, de gewoontes en gebruiken in een Iraans gezin. De komische tekeningen en de ad rem schrijfstijl maken dat de boeken niet zwaar vallen, maar heel makkelijk lezen en tegelijkertijd toch een indruk nalaten, die ik niet had willen missen. Niet vreemd dat de boeken dus verfilmd zijn. De film, die vast ook wel een keer naar Nederland zal komen heeft de Prix du Jury. De boeken zijn trouwens origineel in het Frans geschreven, maar in allerlei talen vertaald.
Een ander aan te raden boek is September in Shiraz van Dalia Sofer. Ook dit boek speelt ten tijde van de revolutie en beschrijft de grote veranderingen en vooral de angst waarin de mensen leefden, nu plotseling alle rollen waren omgedraaid. De rijke, joodse en shah-gezinde diamantair wordt op een dag opgepakt en naar de gevangenis gebracht. Ook dit boek is aangrijpend en maakt de zaken rond 1979 inzichtelijker.